วันศุกร์สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

บทสร้อยและสดุดีที่ 8
สร้อยที่ 34
จงวางใจในพระยาเวห์เพราะข้าฯ จะสรรเสริญพระองค์อีก
พระองค์ทรงเป็นความรอดพระเจ้าของข้าฯ

สดุดี 8
1. ข้าแต่พระเป็นเจ้าผู้เที่ยงตรง ข้าฯ พระองค์ขอเข้ามาเฝ้าใกล้
โปรดทรงช่วยคุ้มครองผองโพยภัย ขออย่าให้ข้าฯ แพ้และอับอาย
ข้าฯ ขอมอบตัวไว้ในหัตถา อารักขาป้องภัยไม่ใหลหลง
โปรดช่วยข้าฯ รอดนำสมจำนง เพราะพระองค์ซื่อสัตย์ล้ำน้ำพระทัย (รับ)

2. ความทุกข์นั้นบั่นทอนชีพอ่อนล้า กระดูกข้าฯ กร่อนลึกแทบสึกสลาย
พวกศัตรูเย้ยข้าฯ ให้น่าอาย เพื่อนบ้านหมายหมิ่นนักผินพักตรา
คนรู้จักเห็นข้าฯ มาตามทาง รีบถอยห่างหลบลี้รีบหนีหน้า
เหมือนตายจากธุลีเศษชีวา เขาลืมข้าฯ สิ้นสูญอาดูรครัน (รับ)

3. แต่กระนั้นข้าฯ ก็ยังไว้วางใจ พระองค์ไซร้เป็นพระเจ้าของเราแน่
โปรดช่วยข้าฯ พ้นศัตรูผู้รังแก ทรงดูแลข้าฯ ไว้ไม่เว้นวาย (รับ)

4. ข้าพระบาทเป็นทาสผู้รับใช้ น้ำพระทัยกรุณาข้าฯ เหลือหลาย
เพราะทรงรักมั่นคงอยู่มิรู้คลาย อย่าให้พ่ายศัตรูหมู่ไพรี
จงตั้งใจให้เข้มแข็งแกร่งหาญกล้า ใช้ปัญญาเผยแพร่แผ่กุศล
ผู้มุ่งหวังในพระเจ้าเนากมล เจริญชนม์ในพระพรเมื่อตอนปลาย (รับ)

นมัสการกางเขน
สร้อยที่ 59
(ก่อ) นี่คือไม้กางเขน ที่พระผู้ไถ่โลก ได้ตรึงแขวนอยู่
(รับ) เชิญมากราบนมัสการร่วมกันเถิด

สร้อยที่ 61 (สลับกับบทเพลงสรรเสริญ)
มหากางเขนเป็นที่ไว้ใจ ข้าฯ ขอกราบไหว้เชิดชูบูชา
เลิศล้ำกว่าไม้ในโลกวนา ผลิดผลล้นค่าไถ่ทาสเป็นไท